سخنرانی رئیس جمهور اوکراین ویکتور یوشچنکو به مناسبت 18 مین سالگرد استقلال اوکراین روز 24 اوت سال 2009 م.

 

مردم عزیز اوکراین،

عالی جنابان افسران و سربازان اوکراین،

همه هموطنان محترم،

اوکراینی های کل دنیا،

هجدهمین سالگرد استقلال اوکراین به شما تبریک می گویم.

برای تاریخ معاصر ما 24 اوت – مهمترین و برجسته ترین روز در زندگی می باشد.

ولی من شروع می کنم با کلماتی که به تاریخ مربوط نیستند، بلکه به همه ما ارتباط دارند.

و این "ایمان دارم" سمبلیک است که امروز هر کس از میان ما می تواند آن را بگوید، جدا از عتقادات، اصل و نسب یا دین:

"ایمان دارم که اوکراینی هستم و خیر می خواهم برای وطن خود.

ایمان دارم به "من" ملی ما و می خواهم مانند صاحب خوب و خردمند با احترام به هر فرهنگ اصیل دیگر که در زمین ما متولد شده و حفظ آن، آن را در زمین مادری گسترش بدهم

ایمان دارم به تعلق به مردم بزرگ اوکراین، سمبل های هزار ساله، تاریخ و سرنوشت آن و در مقابل آنها احساس مسولیت دارم، به خاطر این که این مسولیت با زندگی من و بچه ها و نوه های من در ارتباط است.

ایمان دارم و احترام می گذرم به کشور ما و با تلاش ها خودم آن را تحکیم می کنم و از زندگی ایمن و مرفه ملت مادری، هموطنان من و خانواده های من مراقبت می کنم.

ایمان دارم به توانایی همه ما به رسیدن به اهداف بزرگ".

تمامی تقسیمبندی ها در مقابل درک ایده بزرگ در زمان نوین کم می شوند: و این ایده – ساختن ملت واحد اوکراینی – موجود معاصر ملی، سیاسی و شهروندی که همه بلااستثنا شهروندان اوکراین را در بر می گیرد.

در مورد مسائل غیر انتزاعی صحبت می کم.

در روز استقلال در نوبت اول به ایده ملی مراجعه می کنم به خاطر این که این  تنها کلید برای زندگی مناسب تمام شهروندان اوکراین و کل کشور اوکراین می باشد.

بدون درک این وقایع ما نمی توانیم از عهده هیچ امتحانی را بر بیاییم.

هیچ شق دیگری برای ایده ملی نبود، نیست و هیچ وقت به وجود نخواهد آمد. همه چیز های دیگر به ناگزیر غیر اصلی بودن و درجه دوم بودن خود را به نمایش خواهد گذاشت.

هدف ما – ایجاد کشور ملی در معنی نوین و به روز آن می باشد.

منظور – پیدا کردن احساس خودمانی با کشو خود برای شهروند می باشد، که در نتیجه احساس صاحب بودن به دل می بخشد و بنا بر این – قدرت درونی و استقلال برای حفظ تمام عیار حقوق سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خود.

من به همه ما مراجعه می کنم: اوکراینی و روسی زبان، ارتودوکس ها، یونانی-کاتولیک ها، تمامی مسیحیان، مسلمانان و یهودیان، به کشاورزان، روشن فکران و نظامیان: میان ما هیچ فرقی وجود ندارد. با فکر در مورد آینده ما باید از راه ایجاد ملت واحد برویم، به خاطر این که فقط یکپرچگی آن ما را در قرن جدید حفظ خواهد کرد.

من به همه اوکراینی های دنیا مراجعه می کنم.

با هم ما نه ده، نه بیست، نه چهل، بلکه هفتاد میلیون هستیم. و این امر ما را به قدرت جهانی که می تواند به نفع کشور مادری عمل کند، تبدیل می کند.  

مشکلات که آلان اوکراین دچار آنها است، دارای فطرت سخت و می شود گفت پیچیده دارد.

معتقدم، در مورد این مولفه های عینی صریحا و بدون مایوس باید گفت.

به خصوص. اوکراین کشور پست توتالیتاریستی می باشد.

و این امر تاثیر عمیق بر رسوم و روش مدیریت کشور و فعالیت دستگاه دولتی آن گذشت.

در اصل، سربازخانه که در طول 70 سال ساخته می شد، ما در طول 18 سال باید به خانه عادی تبدیل کنیم. با وجود این که تمامی احزا این ساختمان برای سربازخانه تخصیص شده بود، و معماران فقط به ساخت سرباز خانه ها عادت کردند.

ولی این بخش کوچکتری است. سختتر از همه این است که مردم به قیمومیت و حمایت داعم از طرف دولت عادت کردند که نظام شوروی آن را در حد اقل ارائه می کرد و همه "پیچ" های خود بدون توجه به کیفیت کار یا دستاورد های واقعه ای این کار به آن معتاد می کرد.

از اینجا دور تسلسل: افراد به نتایج کار خود احترام نمی گذرند، منتظر حمایت همه جانبه از طرف دولت هستند و زمینه مغذی  برای پپولیسم سیاسی ایجاد می کنند. از اینجا مقبولیت پپولیست ها در جامعه و سیاست است. از اینجا – امید به "دست قوی" اسطوره ای.

اوکراین کشوری است که دوره استعمار تجربه کرده است.

یکی از مهمترین نتایج این وضعیت – غلبه سرمایه بیگانه برای مردم خود – غیر مولود، غیر حلاق، بسته به متروپل سابق.

در عوض سرمایه ملی برای این "پول های هنگفت" سرزمین ما فقط منطقه، منبع ثروتمند شدن و منبع نیروی کار سرسپرده می باشد. چنین سرمایه وابسته به امپراطوری سابق به آن خدمت می کند، کشور خود خوار می شمرد و از آن و از فرهنگ آن حمایت نمی کند.

اوکراین نیز کشوری است که دوره نسل کشی تجربه کرده است.

وضعیت بعد از نسل کشی اوکراین طبق جیمز میس به این معنی است: اولا، "کشتن عقل ملت"، یعنی پاره شدن گلچین فکری آن؛ دوما، فقیر شدن روستا، که به طور محسوس اصلاحات کشاورزی را به عقب می اندازد؛ سوما، تحریف شدن جهان بینی و تاریخ خود و یک پارچگی پایین میان قشر های محتلف جمعیت.

بدون آزردگی ها می خواهم تاکید کنم: این عوامل عینی هستند.

مهم نیست، چه کسی رئیس جمهور اوکراین می شود یا نخست وزیر، چه کسی این مشکلات مشخص می کند یا نه، چه کسی این مشکلات قبول می کند یا نه – این دعوت ها مانند تششع غیر محسوس بعد از چرنوبیل عمل می کنند.

و عبور از این عمل و ورود به عفق های جدید توسعه ما  - تکلیف خانگی عینی ما برای سال های بعدی رشد ما می باشد.

به نظرم – مهمتر از همه – دست ها را پایین نکشیدن و توقف نکردن است.

دلم خیلی می خواهد به همه ما اطمینان ببخشم، ولی نه اطمینان تو خالی و بی اساس.

خیلی تند تمام حرف های در مورد ضعیف بودن اوکراین و به خصوص در مورد "پروژه آن"را انکار می کنم. اینها حرف های تحقیر آمیز هستند که با آنها مالاروس ها و دشمانان آشکار اوکراین بازی می کنند.

ما کشور هستیم. بزرگ و محکم. با استقامت زیاد. ما 18 ساله نیستیم. پشت سر ما تاریخ هزار ساله کشور اوکراین روس قرار گرفته است.

کشور ما ترتیب یافت و احیای نوین آن – دستاورد منحصر به فرد کل مردم اوکراین می باشد. اوکراین بود، اوکراین هست، اوکراین همیشه خواهد بود.

وقتی که صریحا در مورد مشکلات ما حرف می زنیم، ما باید به هر دستاورد ملی ما با افتخار اشاره کنیم و قدر آن را بدانیم.

در طول پنج سال اخیر اوکراین بدون شک کار های زیاد انجام داده است.

ما کشور آزاد و دموکراتیک هستیم. دوره نظام سانسور سیاسی، تعقیبات تمام شد. دو بار در انتخابات آزاد اپوزیسیون به قدرت رسیده بود. و این شواهد عینی و وقایع دال بر وجود مردم سالاری و آزادی می باشد.

ادامه. اوکراین به عنوان کشور با اقتصاد آزاد شناخته شده است. ما به سازمان جهانی تجارت پیوستیم، محدودیات تبعیض آمیز تجاری را که در طول یک دهه و نیم برقرار شده بود، منحل کردیم.

ما از آن فاصله عظیم در روابط با اتحادیه اروپا عبور کردیم. در نزدیکترین زمان منتظر اتفاق تاریخی هستیم – انعقاد قرارداد با اتحادیه اروپا در مورد همگرای اوکراین و اتحادیه اروپا. چنین نتیجه حتی چهار سال پیش غیر قابل تصور بود. امروز ما روی قرارداد ادغام سیستم های انرژی اوکراین و اتحادیه اروپا کار می کنیم. امروز روی منطقه تجارت آزاد اوکراین و اتحادیه اروپا کار می کنیم.

به تدریج ما با انحادیه اروپا در تمامی حوزه های مهم – از انرژی تا تحصیل متحد می شویم.

درست در چارچوب استاندارد های اروپایی ما اصلاحات نظام آموزشی انجام دادیم، نظام جدید آزمون دانشگاهی عادلانه خارجی برپا کردیم، به جریان بولون پیوستیم و به فضای واحد تحصیلاتی اروپای وارد شدیم.

ما اصلاحات نیروهای مسلح شروع کردیم. مدت خدمت سربازی تا یک سال کاهش یافت. آرتش جنگ افزار جدید تحویل می گیرد: تقریبان 80 نمونه تسلیحات جدید منجمله تانک جدید "اوپلوت" که امروز آن را در خیابان خرشاتیک خواهید دید. ما هدف را می بینیم و من اطمینان دارم که به آن خواهیم رسید: ارتش حرفه ای خواهد بود. و نه فقط شهروندان، بلکه دولت نیز به آن احترام خواهد گذشت.

به خاطر اقدامات درست جریان های بحرانی دموگرافیک متوقف شده اند. در سال 2009 م ما بزرگترین سطح تولد در 18 سال اخیر داشتیم. و تعداد اطفال که شهروندان ما به فرزندی می گیرند، تقریبا 40  در صد افزایش یافته است.

اینک هرسال در اوکرایین نیم­میلیون کودک به دنیا می­آید، چیزی که در طول هجده سال گذشته بی­سابقه بوده است.

ما استانداردهای جدیدی برای سیاست اجتماعی به وجود آوردیم که به ما امکان می­دهد میانگین دستمزد در اوکرایین را حدود سه برابر افزایش دهیم و درآمدهای واقعی مردم را بالا ببریم. در چهار سال اخیر ما بودجه ملی کشور را دو برابر افزایش دادیم. اوکرایین در طول تاریخ گذشته خود، هیچ­گاه چنین شاخصهایی نداشته است.

من عمیقاً اطمینان دارم که ما ضربات و بحران اقتصادی را از سر خواهیم گذراند.

روشن است که امروزه این حادترین مسئله ماست.

من به عنوان رئیس دولت تلاش همه متخصصانی را که با وجود همه فشارهای پوپولیسم سیاسی و انتخاباتی، درگیر حل این مسئله هستند، ارج می­گذارم.

در این مورد با کمال آرامش و اطمینان عمیق سخن می­گویم، و نه به منظور لفاظی و ادای کلمات زیبا.

خوب به خاطر دارم که در زمان ریاستم بر بانک ملی اوکرایین، جلوی فوق­تورم عنان­گسیخته­ای که در آن زمان معادل 1182 درصد در سال بود، گرفته شد، واحد پول ملی (هریونیا) با ثبات کافی به جریان افتاد و نظام بانکی کارآمدی در اوکرایین به وجود آمد.

خوب به خاطر دارم که در زمان ریاستم بر دولت اوکرایین، برای نخستین بار کاهش تولید درکشور متوقف شد، برای نخستین باربدهی دولتی اوکرایین کاهش یافت، برای نخستین بار بودجه اوکرایین بدون کمبود به تصویب رسید، جلوی عدم پرداخت تعهدات خارجی، که محافل سیاسی و مطبوعاتی از صبح تا شب درباره آن صحبت می­کردند، گرفته شد، معاملات پایاپای از بین رفت، تأمین رشد واقعی تولید ناخالص داخلی ممکن شد، بدهیها داده و حقوق جاری و بازنشستگی مردم پرداخت شد.

در آن زمان ما مشکلات سختی را از پیش رو برداشتیم و زیربنایی برای رشد عادی اقتصاد ملیمان به وجود آوردیم.

ما به موفقیت دست یافتیم، زیرا بابرنامه و سیستماتیک عمل کردیم، اصول منطقی بازار را به کار گرفتیم، رای­دهندگان را فریب ندادیم و میان آنان «صدقه» یا وعده­های توخالی پخش نکردیم. ما با جامعه خود صادق بودیم.

من عمیقاً اطمینان دارم که این تجربه برای ما بسیار گرانبهاست و ما برای وظایف جدید خود به آن نیاز داریم.

من امیدم را از دست نمی­دهم که دولت و اپوزیسیون، صدای اندیشه­های رئیس حکومت را بشنوند، ولی امید بیشتر من معطوف به ملت ماست.

طرح استراتژیک من دارای سه موضع اصولی است.

نخست: ما باید مسیرمان را به سوی نوزایی ملی و حقیقی اوکرایین دنبال کنیم.

تا کنون کارهای عظیمی در این مورد به انجام رسیده است. حکومت از موضع ایده ملی سخن می­گوید. ما فعالیت گسترده­ای را برای بازسازی حقایق و یادگارهای تاریخی آغاز کردیم. ما انگیزه­هایی برای ایجاد و تثبیت کلیسای ارتدوکس محلی واحد در اوکرایین به وجود آوردیم. با استفاده از این فرصت، از این جایگاه رفیع برای روحانیت ارتدوکس اوکرایین نیز پیام می­فرستم: گفت­وگوهای میان­مذهبی خود را آغاز کنید. این وظیفه شماست. به یاد داشته باشید که امروز اتحاد معنوی برای اوکرایین در حکم هوایی برای تنفس است.

این تلاشها را نمی­توان متوقف کرد. از این رو، باید بیشترین تأکید و فشار را بر سیاست اطلاع­رسانی نوین اوکرایین متمرکز ساخت.

دقیقاً این سیاست است که باید با تشویق و حمایت رسانه­ها، سینما و انتشارات ما به ابزار اصلی برای مقبولیت عمومی ایده ملی اوکرایین تبدیل شود: ایده یگانگی فرهنگی و معنوی در میان همه اقشار جامعه ما.

موضع دوم: تنها وسیله کلیدی برای ایجاد نظم در حکومت، اصلاح قانون اساسی است.

من عمیقاً بر تغییراتی در قانون اساسی به منظور رفع تناقضهای کنونی پافشاری می­کنم.

من طرفدار حکومت دولتی نیرومندی هستم که در آن، همه اختیارات، وظایف و مسئولیتها به صورت دموکراتیک میان همه شاخه­های حکومت تقسیم شده باشد.

من خواستارنقض مصونیت نمایندگان هستم. این مایه تحقیر جامعه اوکرایین است.

من پیشنهاد می­کنم پارلمان ما از نظر تعداد کاهش یابد و اختیارات مناطق بیشتر شود. زمانه، آزادی و دموکراسی این را طلب می­کند.

من خواستار تضمین لزوم پاسخگویی جدی احزاب پارلمانی در برابر رای­دهندگان و به کارگیری اصل «فهرستهای باز انتخاباتی» هستم که به کمک آن، رای­دهندگان می­توانند نه فقط احزاب، بلکه شخص نمایندگان موردنظر خود را انتخاب کنند.

پیشنهادهای من در پیش­نویس تغییراتی در قانون اساسی کشور ما، که در ماه مارس سال جاری آن را به پارلمان ارائه کردم، قید شده­اند.

پارلمان تاکنون نسبت به رسیدگی به آن اقدامی نکرده است. اطمینان دارم که در آینده نیز اقدامی نخواهد کرد.

از این رو می­خواهم اعلام کنم که فرمانی مبنی بر اجرای بررسی ملی و سراسری پیش­نویس قانون اساسی را، که به وسیله رئیس­جمهور تهیه شده است، امضا می­کنم. من آماده شنیدن نظر هر فرد اوکرایینی هستم.

اعتقاد دارم که این بررسی با واکنش مدنی گسترده­ای روبه­رو خواهد شد که اعضای پارلمان را وادار خواهد کرد بیش از آنکه نگران کرسیهای خود باشند، به فکر مردم بیفتند.

موضع سوم: طرح جامعی برای بهبود اقتصادی اوکرایین پیشنهاد می­کنم.

این تجربه و دانش من به عنوان رئیس پیشین بانک ملی اوکرایین و رئیس فعلی حکومت اوکرایین است.

رئوس این طرح، ساده، روشن و مشخص هستند.

نخست: تجدید ثبات مالی. واحد پول نیرومند، نرخ پایین تورم، سیاست نیرومند بودجه­ای. اینها سه عاملی هستند که تضمین­کننده تجدید ثبات مالی به شکلی مقدماتی و شایسته خواهند بود. پس از آن نوبت به کاهش مالیات تجارت، تسهیل مالیاتهای اداری می­رسد.

گام بعدی، تشویق سرمایه­گذاری داخلی و خارجی، به ویژه در چارچوب برنامه «اروپا-12» خواهد بود. صحبت بر سر دهها میلیارد دلار سرمایه­گذاری است که ما باید از طریق نظام تخصصی دولتی بستر مناسب را برای آنها فراهم کنیم.

این یعنی حمایت از توان رقابتی تولیدکننده اوکرایینی، تمرکز دولت بر نقاط دارای امکانات بالقوه رشد اقتصادی، و به تبع آن، حمایت از تجارت خرد و متوسط.

این یعنی تشکیل و راه­اندازی بازار کارآمد زمین، حذف استمهال، تبدیل بخش کشاورزی به یکی از پتانسیلهای اصلی صادرات دولت.

این یعنی انجام هماهنگیهای لازم برای اجرای اصلاحاتی در تأمین اجتماعی بازنشستگان، بهداشت و درمان، دفاع از مادران و کودکان.

آنچه اوکرایین امروز بیش از همه به آن نیاز دارد، از سر گذراندن بحران نیست، بلکه انجام اصلاحات است.

معیار اصلی برای فعالیتهای دستگاههای حکومتی مرکزی و محلی، باید شاخص طول عمر، رشد جمعیت و کاهش رشد بیماریهای خطرناک اجتماعی، و استانداردهای اجتماعی باشد.

طرح من همه عرصه­های حیات اقتصادی و اجتماعی دولت و مردم را در بر می­گیرد.

مهمترین اصلی که در اساس این طرح قرار دارد چنین است: بحران باید برای انجام اصلاحات ریشه­ای مورد استفاده قرار گیرد، نه برای انتخابات.

دقیقاً چنین گامهایی است که می­تواند دورنمای جدیدی برای اوکرایین بگشاید، راهی برای شکوفایی اقتصادی باز کند و از همه امکانات ملی در علوم، تحصیلات و فناوریهای علمی بهره­برداری نماید.

طرح من، طرحی است واقع­نگرانه و هدف آن، کاملاً قابل دستیابی است.

پس از چند ماه دیگر در اوکرایین انتخابات ریاست­جمهوری برگزار خواهد شد.

به عنوان رئیس­جمهور تضمین می­کنم که روند انتخابات و رای­گیری کاملاً آزاد، شرافتمندانه و قانونی انجام خواهد شد.

اطمینان دارم که تلاش برای زدوبندهای سیاسی در این انتخابات با شکست مواجه خواهد شد.

ایمان دارم دادگاه قانون اساسی اوکرایین، حکم قاطع خود را در خصوص تغییرات اخیر در قانون انتخابات اعلام خواهد کرد و اجازه نقض دموکراسی و حقوق و آزادیهای ملت اوکرایین را نخواهد داد.

باید آگاه باشیم که این انتخابات نه تنها تعیین­کننده حیات سیاسی کشور خواهد بود، بلکه گزینش مدنی مهم ما نیز هست: چه مقصدی در پیش داریم: روبه عقب، رو به دیروز، یا آنکه پیش خواهیم رفت.

در یک کفه ترازو آینده تأمین­شده و مرفه ما قرار دارد و در کفه دیگر، محافل محافظه­کاری که می­خواهند دوباره کشور ما را به دو بخش تقسیم کنند.

انتخاب من دولت ملی نیرومند است.

انتخاب من قدرت و عزتی است که نه تنها «فئودال»های محلی، بلکه «اربابان» خارجی را هم که می­خواهند به ما یاد بدهند چگونه باید زندگی کنیم، سرجایشان بنشاند.

انتخاب من شرکت کامل و برابر کشور ما در حیات اتحادیه اروپاست.

انتخاب من آزادی و منافع ملی ماست.

من به آینده اطمینان دارم و با آرامش به راه پیش رو نگاه می­کنم.

دولت نوپای ما هجده­ساله شده است.

پشت سر ما، تاریخ هزارساله حکومت اوکرایینی-روسی ما قرار دارد.

پیش رویمان: آینده­ای بزرگ گسترده شده است.

من به اوکرایینی بودن خود افتخار می­کنم.

من به کشورمان افتخار می­کنم.

من به ملتمان افتخار می­کنم.

درود بر شما برادران و خواهران عزیز!

درود بر تو ای کشور اوکرایین!

باشد تا پرچم شکوهمند آزادی، که ارتش ما و قلبهای ما از آن پاسداری می­کنند، همواره بر سر ما سایه افکند.

درود بر اوکرایین!